Κοράκια και κουρούνες της Πλαταριάς

Κοράκια και κουρούνες της Πλαταριάς

Είμαι στην Πλαταριά. Στην Πλαταριά μου.  Ο καιρός είναι υπέροχος. Άνοιξη πια.  Οι ημέρες καθαρές, λαγαρές, αλκυονίδες γνήσιες. Ήλιος και  πράσινο .Πολύς ήλιος, πολύ πράσινο, απέραντο.  Γράφω…γράφω  και σαν κουράζομαι  βγαίνω έξω.  Να περπατήσω. Και που αλλού να πάω από την  αγαπημένη μου αμμουδιά ;. Με τραβάει σαν μαγνήτης. Τα ηλιοβασιλέματα των παιδικών και των […]

Οι πορτοκαλιές της Πλαταριάς

Οι πορτοκαλιές της Πλαταριάς

Μόνο τέσσερις πορτοκαλιές υπήρχαν  στην Πλαταριά στα παιδικά μου χρόνια.. Οι δύο ήταν ξερικές και οι άλλες δύο ποτιστικές . Κάθε μία έχει τη δική της ιστορία και τη δική της θέση στην   καρδιά, στην ψυχή μου..  Θα σας μιλήσω λοιπόν χωριστά για την κάθε μια..  Η μία από τις ξερικές  ήταν στο παλιό χωριό […]

ΑΛΕΠΟΥΔΕΣ (ΔΕΡΠΛΙΑ)

ΑΛΕΠΟΥΔΕΣ (ΔΕΡΠΛΙΑ)

Το σπίτι ήταν στην άκρη του χωριού, το τελευταίο. Κοντά ήταν το αλώνι και μετά ελαιόδεντρα , χόρτα και  θάμνοι , όπως παλιούρια, ασφάκες, σπάρτα. Σε απόσταση τριακοσίων περίπου μέτρων ήταν   η χαράδρα , « λάκος» του « Τσέκουρη». Εκεί υπήρχαν και μικρές σπηλιές  «γράβες», όπως τις λέγαμε.       Όλες αυτές οι προϋποθέσεις ευνοούσαν την […]

Εκδρομή στο Μύλο της Πλαταριάς

Εκδρομή στο Μύλο της Πλαταριάς

Την θυμάμαι  καλά  την « Εκδρομή  στο Μύλο». Ήταν Ιούνιος του 1954.  Ήμουν μαθητής  της τάξεως Δ΄ με Διευθυντή του σχολείου τον Θωμά  Πορφυρίου από την Κόνιτσα . Δασκάλα μου ήταν η Βασιλική Μυλωνά από την Πάτρα. Την παραμονή της εκδρομής  και λίγο πριν κτυπήσει  το κουδούνι  μας είπε τα εξής  : «  Αύριο θα […]

Παιχνίδια με τα βότσαλα στον “Ναυτίλο”

Παιχνίδια με τα βότσαλα στον “Ναυτίλο”

Στα παιδικά μου χρόνια ,εκεί που σήμερα είναι το κάμπινγκ «ΝΑΥΤΙΛΟΣ» στην Πλαταριά, ήταν βοσκότοπος για πρόβατα, γίδια και γελάδια. Από τον παλιό νερόμυλο μέχρι τον Ναυτίλο ήταν τόπος του καλοκαιριού! Αμέριμνα χρόνια. Κρύο νερό από τις πηγές, άφθονο, μπούζι, να μην μπορείς να σταθείς περισσότερο από 2-3 λεπτά μέσα.  Ποιο ψυγείο ! Βάζαμε τα […]

Του Μάρτη τα σαλιγκάρια

Του Μάρτη τα σαλιγκάρια

Με τις πρώτες βροχές του Μαρτίου έκαναν την εμφάνισή τους τα … μαρτιάτικα σαλιγκάρια . Εμείς μόνο αυτά τρώγαμε στο χωριό. Έχω ακόμη τη γεύση τους  , μαγειρεμένα με σπανάκια, στον… ουρανίσκο μου και δεν έφαγα ποτέ άλλα σαλιγκάρια… Τα μαζεύαμε στο βουνό Ζουμπρί. Είχαν το μέγεθος μικρού  μανταρινιού.. « Πηγαίναμε  τα βόδια στο βουνό […]

Έτσι έβγαλα τα πρώτα μου χρήματα

Έτσι έβγαλα τα πρώτα μου χρήματα

Τα πρώτα μου χρήματα !…… Για πρώτη φορά που τα χρήματα ήταν δικά μου. Και μάλιστα μαθητής Δημοτικού Σχολείου, εκείνα τα χρόνια στη δεκαετία του 50. Μεροκάματο; Όχι βέβαια. Που να δουλέψω. Τόσο μικρός και αδύνατος, μικροκαμωμένος ! Εξάλλου μόνο γεωργικές δουλειές υπήρχαν. Όργωμα, σβάρνισμα, σπορά, πότισμα, σκάλισμα, θερισμός, αλώνισμα, χόρτο και άχυρο για τα […]

Καλλιέργεια καλαμποκιού στον κάμπο της Πλαταριάς

Καλλιέργεια καλαμποκιού στον κάμπο της Πλαταριάς

Καλλιέργεια καλαμποκιού   Ο κάμπος ήταν ποτιστικός. Η καλύτερη παραγωγή ήταν το καλαμπόκι. Άσπρο καλαμπόκι. Ντόπιο. Είχε απόδοση. Εξασφαλίζαμε το ψωμί της χρονιάς μας. Την μπομπότα μας. Ήταν και οι σοδειές από λάδι και αμύγδαλα. Αν πήγαιναν όλες καλά και περίσσευε πληρώναμε την Αγροτική Τράπεζα, από την οποία παίρναμε δάνεια ,και τα βερεσέδια του μπακάλη. […]

Ο Αθηναίος Γκιώνης

Με πονάει τούτος ο γκιώνης του Γενάρη εδώ στην Αθήνα. Η φωνή του «γκιών-γκιών» ακούγεται καθαρά μετά τά μεσάνυκτα που μειώνονται οι θόρυβοι στη ζούγκλα της πόλης.Μοναχικός μέσα στη νύκτα λέει και ξαναλέει τις ίδιες λέξεις έτσι σαν κτύποι ρολογιού. «Είναι ο Δήμος που σκότωσε τον αδελφό του Γκιώνη και θρηνεί για το χαμό του.Τον […]

Γκιώνης και Δήμος

Γκιώνης και Δήμος

Το τραγούδι που θα δείτε και θα ακούσετε, είναι μελοποίηση ενός από τα αγαπημένα ποιήματα του πατέρα μου Στέφανου. Μεταφέρω εδώ το πρωτότυπο, όπως το είχε γράψει ο Στέφανος το 1983. Ήταν δύο αδέλφια πάντα αγαπημένα Πρόβατα βοσκούσαν σε άρχοντα μεγάλο Γκιώνη λεν τον ένα, Δήμο λεν τον άλλο Κάπια μέρα ο Γκιώνης δύο αρνάδες […]