Το ντεφτέρι μου 254

Χρήστος Στέφ. Ευαγγέλου Βιβλία

Ο χρόνος

«Τα πουλιά ,με απλωμένα τα φτερά, μοιάζουν με σταυρούς». Θεωρώ ότι το ποίημα της Όλγας Βότση με τον τίτλο : « Ο Χρόνος». Είναι από τα «σκληρά »ποιήματα που έχουν γραφεί « ενάντια» στον ΧΡΟΝΟ ! Αποτελείται από πέντε στροφές με ελεύθερους στίχους : 1] Τον χρόνο τον σφίγγωσα μαλακό ζώο στη σάρκα μου./Ο χρόνος έχει κουλουριαστεί σα φίδι γύρω από το κορμί μου./ Να του ξεφύγω δεν μπορώ./Μετράει την ανάσα μου,/ μετρώ την ανάσα του./ Με τα πύρινα του μάτια με διαπερνάει./ Όσο ζω , χώνει πιο βαθιά τ΄αγκάθια του μες στο αίμα μου,/ πιο πολύ πονώ,/ πιο δύσκολα αναπνέω, / να σπαράζω σα μες σ΄ ανήμερα δόντια. Στ΄ ατσάλινα χέρια του,/ μα τινάζομαι ως εκεί πάνω/ να μην παραδίνομαι.2] Τεντώνω το χρόνο σαν τόξο στα χέρια μου/ κι αυτός σαν ελαστικό κορμί λυγίζει,/ σα φίδι πλεγμένο στον κύκλο του,/ να τρώει την ουρά του , να τρώει την ουρά του,/ από το κρυφό δηλητήριο τρέφεται./ Έτοιμο κάποια μέρα σαν ελατήριο να σπάσει , με κρότο στου χάους τη μήτρα να τιναχτεί. 3] Ο χρόνος ζώο που σπαρταράει στα σίδερα του κορμιού σου./ Άγριο χυμάει απάνω σου,/ με τα νύχια γδέρνει,φέρνει γύρους ιλίγγου πάνω στην ψυχή σου./ Και πάντα με τα λαμπερά του μάτια/υποταχτικό περιμένει/ κάποια μέρα , μέσ΄ απ΄ το σώμα το ρημαγμένο/ σαν τρελό έξω στην λευτεριά να πηδήσει. 4] Η λεοπάρδαλη τούτη δική σου./Ο χρόνος ετούτος δικός σου. Απάνω σου χυμάει κάθε λεπτό για να σε ξεσκίσει, θηρίο που με μερεύει,/ εχθρός απέναντι στην καρδιά σου./ Σε κοιτάζει , τον κοιτάζεις . Μία σφαίρα , ένα γυάλινο μάτι ./όρθια στέκεις και γενναία , να σε διαπεράσει».

Η οικογένεια

Έχουμε πια διάφορες μορφές οικογένειας : Παραδοσιακή. Πολυγαμική. Μονογονεϊκή . Ανασυγκροτημένη κ.λ.π. Εύκολα γίνεται κατανοητό ότι αυτές οι αλλαγές προέκυψαν από τις «νέες » συνθήκες που δημιουργήθηκαν σιγά-σιγά , ύπουλα. Μεθοδικά. Σκόρος στο σανίδι. Σκουλήκι στο μήλο. Αναφέρω μερικές : Ο υλιστικός τρόπος ζωής. Να αγοράσουμε, να αγοράσουμε. Η διατάραξη των σχέσεων με το Θεό και βέβαια όχι δογματικά . Η χαλάρωση των ηθικών αξιών. Η πίστη σε κάτι ανώτερο. Πνευματικό. Η έλλειψη εκκλησιαστικού ήθους. Η έλλειψη αληθινής αγάπης. Της εντροπής. Της έλλειψης του φιλότιμου. Τα εργασιακά προβλήματα. Τα οικονομικά. Οι αλλαγές των ρόλων άντρα-γυναίκας, γυναίκας άντρα. Το «μπέρδεμα» των αρσενικών-θηλυκών χαρακτηριστικών. Η έξοδος της γυναίκας στη εργασία . Η άρνηση της μητρότητας και η προτίμηση της καριέρας. Όλα αυτά ΑΛΛΟΙΩΣΑΝ την οικογένεια. Την ΜΙΚΡΥΝΑΝ. ΑΤΟΝΙΣΑΝ τον μυστηριακό χαρακτήρα της. Τόσα διαζύγια δεν αποκαλύπτουν την επιπολαιότητα των ανθρώπων ; Την ρηχότητα των αισθημάτων; Ναι και οι παλαιότερες οικογένειες είχαν προβλήματα….αλλά ήταν μαζί μέχρι τέλος ! Τώρα παντρεύονται υπό δοκιμή και ότι ήθελε προκύψει.

Η αφαίρεση της ζωής και οι ξεχασμένοι νεκροί

Στην εποχή μας έχουμε αντιπροσωπείες επί αντιπροσωπειών. Έχουμε από όλες εκτός από μία. Είναι αυτή των νεκρών! Αναφέρομαι σε αυτούς που χάθηκαν , που χάνονται στους πολέμους . Και πως να αντιπροσωπευθούν στα κοινοβούλια ; Και όμως είναι μία τεράστια «τάξη» ανθρώπων . Δεν προσέφεραν όσο ζούσαν μόνο χρήματα. Δεν πρόσφεραν μόνο έργο με τη δουλειά τους . Αυτοί προσέφεραν τη ζωή τους. Και αν η ζωή τους θυσιάστηκε μάταια, πρέπει να ζητηθεί λόγος από αυτούς που τους θυσίασαν. Στους « μεγάλους της γης» δεν τους αρκούσε η απλή ζωή. Η φυσική ζωή . Η ζωή με τα στοιχειώδη, τα απαραίτητα. Μάλιστα δεν τους φτάνει η επιφάνεια της γης. Τι κάνανε ; Κατακτήσανε , περπατήσανε στην έρημο του Φεγγαριού. Διαπιστώσανε ότι στον Άρη υπάρχει μόνο θανατερό τοπίο με θερμοκρασία -80 βαθμούς . Δηλαδή μέχρι τώρα δεν βρέθηκε άλλος… τόπος στον οποίο να υπάρχει ζωή. Ασύστολα, ξεδιάντροπα, χωρίς τσίπα αυτό το θαύμα της γης μας το ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ. Κύριοι υπεύθυνοι οι μεγάλες δυνάμεις. Αφαίρεσαν τη ζωή εκατομμύριων στους δύο Παγκοσμίους πολέμους. Και σε άλλους μικρότερους. Με την αφαίρεση της ζωής αφαιρείται και ο λόγος. Οι μεγάλες δυνάμεις εξαπολύουν την τερατώδη τεχνολογία τους εναντίον των ανθρώπων. Και δεν λογοδοτούν. Αλλά πώς να λογοδοτήσουν στους νεκρούς ; Ας λογοδοτήσουν στον ανθρώπους τους. Στη μάνα. Στον Πατέρα. Στον παππού. Στην γιαγιά. Στην αδελφή. Στον αδελφό. Στα παιδιά. Να εξηγήσουν γιατί τους σκότωσαν ….

Η αναξιοκρατία και η αναζήτηση του Φωτός

Παρατηρούμε ότι η ανοχή στην επιτυχία του άλλου είναι μηδενική. Οπότε έχουμε καταστροφή ή τουλάχιστον διασάλευση του κριτηρίου , της κρίσης για τον άλλον. Δηλαδή ; Δηλαδή παραμερίζουμε τις ικανότητες . Τις αξίες. Τη δημιουργική επένδυση στους άριστους. Επιτρέπουμε να θριαμβεύουν οι « παρέες». Τα « κονέ» ..ντε ! Και οι «κολλητοί». Κανείς δεν θέλει να αναγνωρίσει τον άλλον γιατί είναι δύσκολο να το πετύχει ο καθένας. Δύσκολο να αναγνωρίσει την αξία του άλλου. Θέλει «κότσια». Και πιο δύσκολο θα αναγνωρίσει τις δικές του αδυναμίες. Απαιτείται γνώση των δικών του ορίων. « Γνώση εαυτού». Είναι διαδικασία επώδυνη. Μοναχική. Για το καλό της κοινωνίας ας πούμε ένα καλό λόγο για τον άξιο. Ρώτησε ο φίλος μου : «Χρήστο είναι τυχαίο ότι πολλά από τα τραγούδια που «λατρεύουν» σήμερα οι νέοι μας έχουν σκοτεινό περιεχόμενο. Και κάτι ακόμη : Γιατί με τόση ένταση, τόσο δυνατά ;». Του είπα «ότι η ίδια απορία βασανίζει και εμένα. Και συνέχισα. Αυτά τα τραγούδια θαρρώ πως έχουν ένα σκοτεινό περιεχόμενο. Αυτήν την αίσθηση έχω. Και αναρωτιέμαι μήπως και το περιεχόμενο των νέων γίνεται σκοτεινό. Και οι νέοι για να «φωτίσουν » τον εαυτό τους αναζητούν το δικό τους φως. Και το βρήκαν στις φωτιές από το κάψιμο των βιβλίων ! Από το κάψιμο των ξένων αυτοκινήτων. Από τις φλόγες των μολότοφ. Και για ποικιλία των αποχρώσεων του φωτός που αναβοσβήνουν πηγαίνουν στις ντισκοτέκ » . Και οι γονείς ; Το σχολείο ; Οι γονείς κάνουν τα δικά τους λάθη. Το σχολείο προσφέρει λίγα. Και τα πιο πολλά είναι αρνητικά. Στο σχολείο οι αξίες δεν προβάλλονται. ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝΤΑΙ. Τα παιδιά μαθαίνουν ότι η προσπάθεια είναι αρετή που δεν αμείβεται. Και η τιμιότητα. Μα και η ειλικρίνεια. Και η υπευθυνότητα. Ούτε , φυσικά, και ο σεβασμός. Καταργήθηκε η αξιοκρατία. Έχει γίνει αποδεκτό το σύστημα … αντιαξιών. Η ….« μεσοκρατία» ! Η ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ φίλε μου ! Σύνθημα : Θέλεις νέε μου να ανέβεις ψηλά ; Δεν έχεις φτερούγες ; Μην στεναχωριέσαι . Δεν χρειάζονται φτερά. Μπορείς να αναρριχηθείς έρποντας. Σαν τον σαλίγκαρο. Να ερπετοποιηθείς ! [Μαστόρισσα , αθάνατη ελληνική γλώσσα !]. Όμως να σοβαρευτούμε : Δυστυχώς η σημερινή νεολαία είναι « Νεολαία χωρίς Θεό», όπως διάβασα κάπου. Δεν έχει ιδανικά ή πιο σωστά είναι ανύπαρκτα. Η πίστη των περισσοτέρων νέων προσηλώνεται σε υποκατάστατα ταπεινά: Σε κάποια μουσική. Σε κάποιο είδωλο . Σε κάποια ομάδα- θρησκεία. Και χωρίς πίστη υπό την στενή και ευρεία έννοια δημιουργεί κοινωνία χωλή ή όπως θα το έλεγε η γιαγιά ή ο παππούς κουτσή …

Το ανέκδοτο της ημέρας

Ώρα για το ανέκδοτό μας ! Τίτλος : « Ν αγιάσ΄ το χέρι σου»: « Φώναξαν ένα βράδυ τον αγροτικό γιατρό στο χωριό για να ξεγεννήσει μία γυναίκα γιατί ήταν Πρωτόγεννη . Όμως δεν κατέβαζε τα ρούχα της με κανένα τρόπο. Με τα παρακάλια του γιατρού και του άντρα της επιτέλους τα κατέβαζε. Όμως δεν άνοιγε τα πόδια της. Με καμία δύναμη. Ο γιατρός μη μπορώντας να αντέξει την υπομονή του , της έριξε μία γερή μπάτσα με το χέρι και με όλη τη δύναμή του στα πισινά. Και τα άνοιξε ! Πήγε κοντά του ο άντρας της και του είπε : – Ο Θεός ν΄αγιάσ΄ το χέρι σου γιατρέ , γιατί έτσι μου το κάν΄ κι εμένα κάθε βράδυ!

Εξειδίκευση, γενική παιδεία και ελευθερία

Τον άνθρωπο, ο σημερινός πολιτισμός τον ξεσυνήθισε από την ανεξάρτητη σκέψη. Καθένας «σκαλίζει» μόνο στον κλάδο της επιστήμης του. Έτσι σαν τυφλοπόντικας. Η εξειδίκευση όλο πλαταίνει. Και όσο πλαταίνει αυτή τόσο στενεύει «η θεώρηση του όλου», όπως λέμε. Εύκολα μαθαίνεις τις κοσμοθεωρίες για την ειδικότητά σου χωρίς να πληρώνεις …ταχυδρομικά τέλη . Οι υπολογιστές ,και όχι μόνον, να είναι καλά. Συχνά υπάρχει σύγχυση μεταξύ μόρφωσης και γνώσης των τεχνικών όρων. Ο άνθρωπος ξεσυνήθισε από την λαχτάρα για ελευθερία . Πως γίνεται αυτό ; Με την απειλή της δουλείας από το κράτος , το οποίο σκέπτεται μαζικά. Το οποίο αμφισβητεί στο άτομο το δικαίωμα να έχει ελεύθερη γνώμη. Να έχει άλλα δικαιώματα. Του αναγνωρίζει μόνο το ρόλο του να είναι εξάρτημα μηχανών. Της κρατικής και της κοινωνικής !

Το φυτό Ιξός

Ιδιαίτερο βοτάνι το φυτό Ιξός . Πρόκειται για το γνωστό « γκι» παράσιτο πάνω στα κλαδιά των ελάτων και καρυδιών και πουλιέται τα Χριστούγεννα για στολισμό των σπιτιών . Έχει και άλλα ονόματα : Μέλας, ελατινό, γκι, Μηλιάς , ιξία η λευκή. Ιξός λέγεται επίσης και η κολλώδης ουσία , που υπάρχει στη φλούδα του σφαιρικού λευκού καρπού η οποία χρησιμεύει
για φάρμακο διουρητικό… και για το πιάσιμο των πουλιών με ξόβεργες ! Λόγω της κολλώδους ουσίας το πουλί άμα ακουμπήσει δεν μπορεί να φύγει ! Οι γιατροί το δίνουν σε όσους υποφέρουν από υπέρταση, αρτηριοσκλήρωση, νεφρίτιδα . Ο Θεόφραστος , ο Πλίνιος και ο Παράκελσος θεωρούν το φυτό αυτό θαυμάσιο κατά της επιληψίας. Οι Κέλτες το είχαν σε μεγάλη υπόληψη και το χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία πολλών ασθενειών.

Η αναμονή του σημείου

Κώστα Ε. Τσιρόπουλου απόσπασμα από άρθρο του « Η αναμονή του σημείου» [ Περιοδική « ΕΥΘΥΝΗ»-Τεύχος 119 Νοέμβριος 1981 » . Αντιγράφω ; Συμπλέουμε στη ζωή με τους νεκρούς μας . Παραφράζοντας τον αρχαίο ποιητή , θα λέγαμε πως πλέουμε σ΄ ένα πέλαγος ανθισμένο από τα σώματα ων νεκρών που επιπλέουν , μας συνδέουν και στοχεύουν τις νύχτες μας. Είναι οι ζωντανοί που πέφτουν μ΄ ένα παφλασμό, χτυπημένοι από τον αδέκαστο πέλεκυ του νόμου της δημιουργίας. Πέφτουν , πριν οι καρδιές μας προλάβουν ν΄ αποκολληθούν από πάνω τους , κι αδειάζουν τη ζωή μας, και συντρίβουν την συνοχή της, κι αφήνουν τόσο τόπον αδειανό., που δεν γνωρίζουμε πια με ποιο τρόπο να τον γεμίσουμε. Εκείνοι φεύγουν , όμως η καρδιά αυτού που έμεινε πίσω, νιώθοντας ξαφνικά πως το δωμάτιο ενός νοσοκομείου έγινε η αποβάθρα του αποχωρισμού , εξακολουθεί ν΄ αγαπά. Τι
αγαπά ; Στην αρχή δεν ρωτά, δεν αναρωτιέται .Κάποτε όμως , όταν οι νύχτες , οι ίσκιοι των νεκρών των πνίγουν , αρχίζει να ρωτά, και ρωτώντας , χτυπάς κατάστηθα το μυστήριο της ζωής και τον απερινόητο νόμο της.»

Η συκιά

Η Συκιά έχει το εξής παράξενο : Δεν βγάζει άνθη , αλλά απ΄ ευθείας …σύκα ! Και όμως τα σύκα αυτά είναι μία κοίλη κλειστή ανθοδόχη , που κλείνει μέσα άπειρα μικρά ανθάκια- θηλυκά και αρσενικά. Σε πολλά είδη συκιάς τα αρσενικά άνθη είναι ατροφικά και δεν γονιμοποιούν τα θηλυκά να δέσουν
καρπό. Για να γίνει αυτό οι αγρότες παίρνουν αγριόσυκα που τα λένε « ορνιούς» και τα κρεμούν στα κλαδιά της ήμερης συκιάς. Μέσα στα άγρια αυτά σύκα υπάρχουν νύμφες από κάτι μικρά έντομα , σαν μικρές μυγίτσες , που τις λένε ψήνες . Οι μυγίτσες αυτές μόλις γίνουν τέλεια έντομα βγαίνουν από την τρυπίτσα που υπάρχει στην κορυφή του αγριόσυκου και μπαίνουν πάλι από την τρυπίτσα μέσα στα σύκα της ήμερης συκιάς. Εκεόι αφήνουν τη γύρη που έχουν παρασύρει από τα αρσενικά ανθάκια του αγριόσυκου κι έτσι γίνεται η γονιμοποίηση του σύκου , που όταν ωριμάσει αποχτάει μελένια σάρκα. Μέσα σε αυτήν κλείνονται άφθονα μικρά σποράκια».

Χρήστος Στεφ. Ευαγγέλου
Πλαταριά 17 Σεπτεμβρίου 2019

About Στέφανος Ευαγγέλου