ΓΙΑ ΠΛΥΜΑ ΣΤΗ ΒΡΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΥΛΟ

ΓΙΑ ΠΛΥΜΑ ΣΤΗ ΒΡΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΥΛΟ

Μία και μοναδική η βρύση της Πλαταριάς. Νερό καλό, καθαρό, κρύο, δροσερό. Λίγο το καλοκαίρι δεν έφτανε ούτε για πιώμα. Κάθε βράδυ, και κυρίως την περίοδο Ιουλίου- Αυγούστου, οι γυναίκες περίμεναν ώρες ,με τη σειρά τους, να γεμίσουν μπότι (στάμνα) ή τη βαρέλα και φορτωμένες στη πλάτη να τα μεταφέρουν στον ανήφορο για τα σπίτια […]

Το όνειρο με τον Ντορή

Το όνειρο με τον Ντορή

Λένε πως  ένα είναι το φεγγάρι και η πανσέληνος  για όλον τον κόσμο. Κάνουν λάθος !  Καθένας μας συνεπαρμένος  από το θέαμα και συναισθηματικά φορτισμένος την ώρα που τα βλέπει έχει την αίσθηση ότι είναι και τα δύο δικά του, του δικού του αποκλειστικού τόπου και κάνουν την εμφάνισή τους  από το ίδιο πάντα σημείο. Και όποιος […]

Ο Χρήστος

Ο Χρήστος

Η μάνα μου, όταν παντρεύτηκα, με ρώτησε για το σπίτι στην Αθήνα. Σαν άκουσε πως υπάρχει τόπος για …«κοτέτσι» , άστραψε το πρόσωπό της. « Γιατί ρωτάς ;» …τη ρώτησα ! « Θα σου βάλω κλώσα για τα παιδιά», είπε. «Δηλαδή ;», της είπα, απορημένος. « Θα μου πέσει κλώσα το Μάρτη. Και θα βάλω […]

Αγριοκρέμμυδα

Αγριοκρέμμυδα

Κρεμμύδι άγριο το λέγαμε εμείς τα παιδιά στα Ελληνικά. Παρεξηγημένο φυτό, άχρηστο το χειμώνα και χρήσιμο το καλοκαίρι. Γιατί; Γιατί απλούστατα τα ξερά τους φύλλα τα τρώγανε τα ζώα μας, γίδια, πρόβατα, βόδια. Και κυρίως τα πρωινά που λόγω δροσιάς ήταν μαλακά. Θυμάμαι πως με εντυπωσίαζε το γεγονός της μεγάλης τους αντοχής στην ξηρασία. Όλο […]

ΤΑ ΠΛΑΤΑΝΙΑ ΤΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ

ΤΑ ΠΛΑΤΑΝΙΑ ΤΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ

Κάθε φορά που πάω στην Ηγουμενίτσα σταθμεύω το αυτοκίνητο όσο μπορώ πιο κοντά στα «Πλατάνια». Το κάνω σκόπιμα γιατί , πριν από όλες τις δουλειές μου ,θέλω να κάνω μία βόλτα στα πλατάνια ή πιο σωστά σε ότι έχει απομείνει από τα δικά μου πλατάνια, τα πλατάνια των Γυμνασιακών μου χρόνων, των πλατανιών της δεκαετίας […]

Ο ΓΚΙΩΝΗΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΑΡΙΑΣ

Ο ΓΚΙΩΝΗΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΑΡΙΑΣ

Κάθε βράδυ στην θέση του, στην κορυφή του ευκαλύπτου στην αυλή του σχολείου. Κάθε βράδυ   πηγαίνω και εγώ να τον ακούσω όσο γίνεται πιο κοντά. Είχα δύο βραδιές στη διάθεσή μου ακόμη. Έπρεπε να « γράψω τη φωνή του ,την συνομιλία μας»…Που να βρεις Γκιώνη στην Αθήνα.. Αλλά και να ακούσεις θα είναι πολύ μακριά […]

ΤΡΙΖΟΝΙΑ (ΓΡΥΛΟΙ)

ΤΡΙΖΟΝΙΑ (ΓΡΥΛΟΙ)

Μουσικούς, μουζικάντες της νύχτας τους λέγαμε. Και Τζιτζίκια της νύχτας. Γρι – γρι – γρι ή κρι-κρι-κρι από το βασίλεμα του ήλιου ολονυχτίς μέχρι το πρωί. Μερικά ξεχνιόνται και συνεχίζουν και την ημέρα, λες και γλεντοκόπησαν, μέθυσαν τη νύχτα. Αγαπώ με πάθος τα τριζόνια. Και πως αλλιώς να γίνει. Από παιδί τα άκουγα στον κάμπο […]