Το όνειρο με τον Ντορή

Το όνειρο με τον Ντορή

Λένε πως  ένα είναι το φεγγάρι και η πανσέληνος  για όλον τον κόσμο. Κάνουν λάθος !  Καθένας μας συνεπαρμένος  από το θέαμα και συναισθηματικά φορτισμένος την ώρα που τα βλέπει έχει την αίσθηση ότι είναι και τα δύο δικά του, του δικού του αποκλειστικού τόπου και κάνουν την εμφάνισή τους  από το ίδιο πάντα σημείο. Και όποιος […]

Ντέφι

Ντέφι

Τα πρώτα μου μουσικά ακούσματα ,   τα πήρα από την φλογέρα του πατέρα μου και του Μπάρμπα Θανάση του αδελφού του. Τα πρώτα τραγούδια τα άκουσα από « τους μεγάλους» που τραγουδούσαν γύρω από το τζάκι τα Σαββατοκύριακα και στα πανηγύρια. Παρακολουθούσα τον πατέρα μου και τον Μπάρμπα μου καθώς παίζανε την φλογέρα. Ήταν   μία […]

Ο Χρήστος

Ο Χρήστος

Η μάνα μου, όταν παντρεύτηκα, με ρώτησε για το σπίτι στην Αθήνα. Σαν άκουσε πως υπάρχει τόπος για …«κοτέτσι» , άστραψε το πρόσωπό της. « Γιατί ρωτάς ;» …τη ρώτησα ! « Θα σου βάλω κλώσα για τα παιδιά», είπε. «Δηλαδή ;», της είπα, απορημένος. « Θα μου πέσει κλώσα το Μάρτη. Και θα βάλω […]

Γάλα σκόνη

Γάλα σκόνη

Ήταν τότε μετά τον πόλεμο, στη δεκαετία του 50.Νωπές ακόμη οι πληγές, οι καταστροφές, η θλίψη , αβεβαιότητα , η αγωνία. Οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες είχαν αφήσει μόνο τα καρφιά στους τοίχους φεύγοντας. Και όμως η ζωή έπρεπε να συνεχιστεί. Έπρεπε να σταθούμε στα πόδια μας» . Οι γονείς μας μάζεψαν όσες δυνάμεις τους είχαν απομείνει […]

Άλλα δύο γεγονότα της περιόδου 1940-44

Άλλα δύο γεγονότα της περιόδου 1940-44

Είναι αλήθεια ότι πολλά από τα κείμενά μου αναφέρονται στην Πλαταριά και σε προσωπικά μου βιώματα. Αρκετοί αναγνώστες μού το έχουν επισημάνει και με παροτρύνουν να γράψω και για άλλες περιοχές. Είναι λογικό, σωστό, το ερώτημα. Και ομολογώ ότι η παρατήρηση αυτή με έχει προβληματίσει. Πραγματικά θα ήθελα να ασχοληθώ , να γράψω για την […]

Πρωτοχρονιά στην Πλαταριά

Πρωτοχρονιά στην Πλαταριά

Η Πρωτοχρονιά ήταν πολύ σπουδαία , ξέχωρη και αγαπημένη γιορτή στο χωριό κατά τα παιδικά μου χρόνια. Γιόρταζε η εκκλησία του Αγίου Βασιλείου και συμμετείχαν όλοι οι συγχωριανοί σαν να είχαν « Βασίληδες στα σπίτια τους». Σε όλα τα σπίτια είχαν προετοιμασίες. Άλλες οι δουλειές των γυναικών και άλλες των ανδρών. Εμείς τα παιδιά βοηθούσαμε […]

Χριστουγεννιάτικο δέντρο από σκίνο

Χριστουγεννιάτικο δέντρο από σκίνο

Έφυγα από την Πλαταριά 18 χρονών μόλις τελείωσα το Γυμνάσιο Ηγουμενίτσας . Θυμάμαι έντονα τα Χριστούγεννα. Γιορτή μεγάλη. Γιόρταζα κιόλας. Είχαμε φτώχεια. Δώρα ; Τι ήταν αυτό; Ποιος να σου φέρει ; Οι γονείς δεν είχαν. Ίσα που τα φέρναμε βόλτα. Άντε να μας αγόραζαν καμία « φούσκα» ή να μας έδιναν λίγες δεκάρες για […]

ΤΑ ΠΛΑΤΑΝΙΑ ΤΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ

ΤΑ ΠΛΑΤΑΝΙΑ ΤΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ

Κάθε φορά που πάω στην Ηγουμενίτσα σταθμεύω το αυτοκίνητο όσο μπορώ πιο κοντά στα «Πλατάνια». Το κάνω σκόπιμα γιατί , πριν από όλες τις δουλειές μου ,θέλω να κάνω μία βόλτα στα πλατάνια ή πιο σωστά σε ότι έχει απομείνει από τα δικά μου πλατάνια, τα πλατάνια των Γυμνασιακών μου χρόνων, των πλατανιών της δεκαετίας […]

Ο ΓΚΙΩΝΗΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΑΡΙΑΣ

Ο ΓΚΙΩΝΗΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΑΡΙΑΣ

Κάθε βράδυ στην θέση του, στην κορυφή του ευκαλύπτου στην αυλή του σχολείου. Κάθε βράδυ   πηγαίνω και εγώ να τον ακούσω όσο γίνεται πιο κοντά. Είχα δύο βραδιές στη διάθεσή μου ακόμη. Έπρεπε να « γράψω τη φωνή του ,την συνομιλία μας»…Που να βρεις Γκιώνη στην Αθήνα.. Αλλά και να ακούσεις θα είναι πολύ μακριά […]

ΤΡΙΖΟΝΙΑ (ΓΡΥΛΟΙ)

ΤΡΙΖΟΝΙΑ (ΓΡΥΛΟΙ)

Μουσικούς, μουζικάντες της νύχτας τους λέγαμε. Και Τζιτζίκια της νύχτας. Γρι – γρι – γρι ή κρι-κρι-κρι από το βασίλεμα του ήλιου ολονυχτίς μέχρι το πρωί. Μερικά ξεχνιόνται και συνεχίζουν και την ημέρα, λες και γλεντοκόπησαν, μέθυσαν τη νύχτα. Αγαπώ με πάθος τα τριζόνια. Και πως αλλιώς να γίνει. Από παιδί τα άκουγα στον κάμπο […]