Εμένα με ξέρουν ο Δάσκαλος

[ Αντώνης Γεωργίου ΤΡΟΥΛΛΟΣ] – ΑΘΗΝΑ 2010 [Χορηγία Δήμου Κιμώλου- CORYRIGHT : ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ « ΚΙΜΩΛΙΑΚΑ ΝΕΑ»]

Ως επιβλέπων μηχανικός έργων ΟΤΕ στην «Περιφέρεια Νήσων Αιγαίου» επισκέφθηκα όλα σχεδόν τα νησιά μας. Το καθένα είχε τη δική του χάρη του δικές του ομορφιές , τη δική του ιστορία. Μετά την επίβλεψη με τη φωτογραφική μηχανή, με το μαγνητόφωνο περπατούσα το νησί και αναζητούσα να μάθω την ιστορία του από ντόπιους , αλλά και από την υπάρχουσα βιβλιογραφία.

Είχα ακούσει για τον κ. Αντώνη Τρούλλο από τη Σίφνο και επεδίωξα να τον γνωρίσω. Η αγάπη του για το νησί του και τις Κυκλάδες γενικότερα ήταν μεγάλη. Διάβασα όλα του τα βιβλία . Πέρα από τα βιβλία του ήθελα να γνωρίσω τον άνθρωπο , τον δάσκαλο, τον λαογράφο, τον ποιητή Αντώνη Γ. Τρούλλο από κοντά , να μου διηγηθεί τη ζωή του, όπως αυτός ξέρει , με το δικό του μοναδικό τρόπο. Πράγματι ο τρόπος που μιλούσε και διηγείτο βήμα-βήμα τη ζωή του με είχε καθηλώσει και « δεν χόρταινα να τον ακούω». Χρωμάτιζε τη φωνή του και άλλαζε τον τόνο και την ένταση της φωνής του , χωρίς καμία δυσκολία. Το πρόσωπό του ήταν χαρούμενο ή λυπημένο ανάλογα με τα γεγονότα , λες και καθρεπτίζονταν τα συναισθήματά του σε αυτό. Ο λόγος του ήταν καθάριος, λαγαρός, γνήσια ελληνικός. Έτσι σαν στολίδια τοποθετούσε εδώ και εκεί σιφναίικες κουβέντες από την τοπική διάλεκτο γεγονός που το χαιρόμουν.

Η χαρά μου γινόταν ακόμη μεγαλύτερη στη σκέψη πως δίπλα μας ήταν το μαγνητόφωνο, με τη δική του βέβαια έγκριση, που έγραφε…. και έγραφε… κατέγραφε. Θα ήταν « κρίμα και άδικο» να μη κρατήσω τις κασέτες με τις συνομιλίες ως ζωντανό ντοκουμέντο. Και υπάρχουν. Αξέχαστη θα μου μείνει η φράση του « εμένα με ξέρουν ο δάσκαλος » την οποία καθώς έλεγε υγραίνονταν τα μάτια του. Αυτή η φράση αποτέλεσε και τον τίτλο του βιβλίου.

Ο ίδιος μου είπε : « Σου μένω υπόχρεος και εύχομαι όταν ξανακούς και με φέρνεις στο μυαλό στο να θυμάσαι αυτές τις τρεις ωραίες βραδιές που ήτανε πραγματικά όχι περιορισμένες μέσα σε ένα δωμάτιο , αλλά απλωμένες στο έργο μου, μια ζωή η οποία καλύπτει, αν αρχίσει κανείς και πριν από τον πόλεμο του 40, καλύπτει 60 χρόνια.

Η μεγαλύτερη ικανοποίηση για εμένα ήταν ότι σε διάστημα δέκα περίπου ωρών καλύψαμε μία πολύ μεγάλη περίοδο, την οποία άμα μελετήσει κανείς σιγά-σιγά θα διαπιστώσει ότι είναι ένα σκαλοπάτι το οποίο οδηγεί πάρα πολύ ψηλά , μπορώ να πω από τα ψηλότερα βουνά που έχουμε στη Σίφνο που είναι ο Αϊλιάς.

Δεν έχω μιλήσει καμία άλλη φορά , για όλο αυτό το έργο. Είναι η πρώτη φορά που μιλάω. Και αυτό, γιατί είδα ότι το ενδιαφέρον σου ήταν από αγάπη και εκτίμηση. Άνοιξα, λοιπόν, την καρδιά μου και σου εκμυστηρεύτηκα , όχι μόνο αυτά που έφτιαξα με όρεξη, αλλά και την ίδια την αγάπη μου με φτερουγίσματα σε ένα κόσμο ολόκληρο από Σίφνο- Κίμωλο- Σύρο μέχρι την Ευρυτανία, μέχρι Κέρκυρα, μέχρι Πειραιά , μέχρι τα υπόλοιπα νησιά και προπαντός κοντά στις ψυχές των αγαπημένων μας που δεν υπάρχουν στη ζωή. Χίλια ευχαριστώ». Τι άλλο να προσθέσω ;

About Στέφανος Ευαγγέλου