ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΒΑΣΙΛΑΚΟΣ – Ο ΜΑΝΙΑΤΗΣ ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

[ Αθήνα 2014- Ιδιωτική έκδοση – ISBN 978-960-93-5895-8 Copyright Χρήστος Στεφ. Ευαγγέλου]

Οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες στην περίοδο 1940-44 συνεργάστηκαν άμεσα , στενά , φανερά με τους κατακτητές Ιταλούς και Γερμανούς και με την ανοχή τους διέπραξαν πολλά εγκλήματα και δολοφονίες. Μόνο στο χωρίο μου , την Πλαταριά Θεσπρωτίας, σκότωσαν δώδεκα [12] άτομα.

Κύριος αντίπαλος και σπουδαιότερο εμπόδιο στην προσάρτηση της Θεσπρωτίας στην Αλβανία ήταν ο Διευθυντής Νομαρχίας Θεσπρωτίας Γεώργιος Δημητρίου Βασιλάκος από το Σκουτάρι της Λακωνίας. Τον δολοφόνησαν εν ψυχρώ, πισώπλατα στις 19-2-1942 στην Ηγουμενίτσα. Με το θάνατό του ματαίωσε την πραγματοποίηση του σκοπού τους, γιατί υπό το βάρος των κακουργημάτων υποχρεώθηκαν να φύγουν στην Αλβανία. Ο θάνατός του ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

Οι Θεσπρωτοί για να τον τιμήσουν έστησαν την προτομή του μπροστά από το κτίριο της Νομαρχίας. Κάθε φορά που ερχόμουν στο χωριό πήγαινα και στην Ηγουμενίτσα για να αποτίσω φόρο τιμής στον «Μανιάτη ήρωα της Θεσπρωτίας» , όπως τον αποκαλούσα.

Είχα υποσχεθεί από μαθητής Γυμνασίου να ασχοληθώ με την « ιστορία του και την ζωή του » για να μάθω πως και γιατί δεν έφυγε και αυτός, όπως έκαναν τόσοι άλλοι πάνω στη αναμπουμπούλα του πολέμου. Του ζήτησε η οικογένειά του να φύγει. Η μάνα του είπε : « Γιώργη που θα πας ; Θα σε σκοτώσουν και έχεις γυναίκα και παιδιά, είσαι νέος». Αυτός απάντησε : « Δεν πειράζει , μάνα , δεν μπορώ να εγκαταλείψω μία διαλυμένη Νομαρχία. Εξ΄ άλλου τι είναι ο φυσικός θάνατος εμπρός στο θάνατο που έχω στην ψυχή μου. Και αν πέσω ,μάνα, θα γράψει η ιστορία». Και έγραψε. Θυσιάστηκε για να μη γίνει η Θεσπρωτία μας κομμάτι της Αλβανίας. Και δεν έγινε !

Άρχισα την έρευνα και ευτύχησα να μάθω ότι ζει η κόρη του που ήταν τότε μόλις εννέα [9] χρονών. Τη συνάντησα, φανέρωσα τις προθέσεις μου, το σκοπό μου και τελικά αποδέχτηκε να μου μιλήσει όσα θυμάται και ξέρει για τον πατέρα της. Πέρα από το υλικό της συνέντευξης ,που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του βιβλίου, συνάντησα και ανθρώπους που γνώριζαν τα γεγονότα ή ήταν απόγονοι ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα . Ήταν μία σπουδαία εμπειρία .

Σκοπός του βιβλίου ήταν να γίνει γνωστό «ποιος είναι εκείνος στο άγαλμα μπροστά από τη Νομαρχία» για τον οποίο λίγοι ήξεραν και οι δε νέοι δεν τον γνώριζαν , δεν τον γνωρίζουν. Απλά οι περαστικοί διάβαζαν : « ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗ ΥΠΟ ΑΛΒΑΝΟΤΣΆΜΗΔΩΝ 19-2-42». Έφθανε αυτό ; Ποιος όμως είναι ο Βασιλάκος ; Γιατί τον σκότωσαν ; Γιατί του κάνανε άγαλμα ; Τόσο σπουδαίος ήταν ; Τι προσέφερε στη Θεσπρωτία ; Χρειαζόταν να του κάνουν άγαλμα ; Σε αυτά τα ερωτήματα προσπάθησα να απαντήσω. Και νομίζω πως ήταν αρκετά. Ελπίζω να συνεχίσει κάποιος άλλος με περισσότερα στοιχεία.

Η παρουσίαση του βιβλίου έγινε με επιτυχία στην Ηγουμενίτσα, την οποία τίμησαν με την παρουσία τους η κόρη του κ. Νιόβη, ο γιος της κ. Θεοδωράτος και ο μικρός γιος του, η κόρη του, ο εγγονός του και δισέγγονός του . Ήταν μία από τις καλύτερες ημέρες της ζωής μου.

About Στέφανος Ευαγγέλου