Έτσι έβγαλα τα πρώτα μου χρήματα

Έτσι έβγαλα τα πρώτα μου χρήματα

Τα πρώτα μου χρήματα !…… Για πρώτη φορά που τα χρήματα ήταν δικά μου. Και μάλιστα μαθητής Δημοτικού Σχολείου, εκείνα τα χρόνια στη δεκαετία του 50. Μεροκάματο; Όχι βέβαια. Που να δουλέψω. Τόσο μικρός και αδύνατος, μικροκαμωμένος ! Εξάλλου μόνο γεωργικές δουλειές υπήρχαν. Όργωμα, σβάρνισμα, σπορά, πότισμα, σκάλισμα, θερισμός, αλώνισμα, χόρτο και άχυρο για τα […]

Καλλιέργεια καλαμποκιού στον κάμπο της Πλαταριάς

Καλλιέργεια καλαμποκιού στον κάμπο της Πλαταριάς

Καλλιέργεια καλαμποκιού   Ο κάμπος ήταν ποτιστικός. Η καλύτερη παραγωγή ήταν το καλαμπόκι. Άσπρο καλαμπόκι. Ντόπιο. Είχε απόδοση. Εξασφαλίζαμε το ψωμί της χρονιάς μας. Την μπομπότα μας. Ήταν και οι σοδειές από λάδι και αμύγδαλα. Αν πήγαιναν όλες καλά και περίσσευε πληρώναμε την Αγροτική Τράπεζα, από την οποία παίρναμε δάνεια ,και τα βερεσέδια του μπακάλη. […]

Ο Αθηναίος Γκιώνης

Με πονάει τούτος ο γκιώνης του Γενάρη εδώ στην Αθήνα. Η φωνή του «γκιών-γκιών» ακούγεται καθαρά μετά τά μεσάνυκτα που μειώνονται οι θόρυβοι στη ζούγκλα της πόλης.Μοναχικός μέσα στη νύκτα λέει και ξαναλέει τις ίδιες λέξεις έτσι σαν κτύποι ρολογιού. «Είναι ο Δήμος που σκότωσε τον αδελφό του Γκιώνη και θρηνεί για το χαμό του.Τον […]

Γκιώνης και Δήμος

Γκιώνης και Δήμος

Το τραγούδι που θα δείτε και θα ακούσετε, είναι μελοποίηση ενός από τα αγαπημένα ποιήματα του πατέρα μου Στέφανου. Μεταφέρω εδώ το πρωτότυπο, όπως το είχε γράψει ο Στέφανος το 1983. Ήταν δύο αδέλφια πάντα αγαπημένα Πρόβατα βοσκούσαν σε άρχοντα μεγάλο Γκιώνη λεν τον ένα, Δήμο λεν τον άλλο Κάπια μέρα ο Γκιώνης δύο αρνάδες […]

ΨΑΡΕΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Η γιορτή του αγίου Νικολάου ήταν η επίσημη γιορτή του σπιτιού μας. Γιόρταζε ο Νίκος, το πρωτότοκο παιδί της πολυμελούς οικογένειάς μας. Και γινόταν το καλύτερο πανηγύρι. Από μέρες πριν άρχιζε η προετοιμασία «για το πανηγύρι του παιδιού». Οι εργασίες ήταν χωρισμένες σε γυναικείες και ανδρικές. Οι γυναίκες είχαν την καθαριότητα, το άσπρισμα με ασβέστη, […]

ΒΟΥΡΛΑ ΚΑΙ ΑΓΡΙΑΓΓΙΝΑΡΕΣ

Όχι δεν ήταν έτσι, όπως την κατάντησαν, η παραλία της Πλαταριάς. Από τη γέφυρα της « Στρούγκας» [ γέφυρα δίπλα στο περίπτερο] μέχρι τον Μύλο η αμμουδιά ήταν πεντακάθαρη. Χωρίς λάσπες, χωρίς σκουπίδια. Με φύκια υγιή. Και ο Μύλος με τις πηγές και την απέναντι άμμο μπροστά του ήταν μία όαση, μία σπάνια χλωρίδα και […]

Ο κ. ΚΟΚΚΙΝΗΣ

Από τα νιάτα του ο πατέρας μου ήταν γεωργός. Δεν είχε κτήματα. Απλά δούλευε με μερτικό, «μουσιακά» όπως λέγανε. Ο νοικοκύρης έβαζε το χωράφι και μισό σπόρο και ο πατέρας μου το άλλο μισό και το όργωμα, τη σπορά, το πότισμα, το θέρισμα. Δηλαδή ο ιδιοκτήτης έπαιρνε το μερτικό του, το μισό του γεννήματος στο […]

ΓΙΑ ΠΛΥΜΑ ΣΤΗ ΒΡΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΥΛΟ

ΓΙΑ ΠΛΥΜΑ ΣΤΗ ΒΡΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΥΛΟ

Μία και μοναδική η βρύση της Πλαταριάς. Νερό καλό, καθαρό, κρύο, δροσερό. Λίγο το καλοκαίρι δεν έφτανε ούτε για πιώμα. Κάθε βράδυ, και κυρίως την περίοδο Ιουλίου- Αυγούστου, οι γυναίκες περίμεναν ώρες ,με τη σειρά τους, να γεμίσουν μπότι (στάμνα) ή τη βαρέλα και φορτωμένες στη πλάτη να τα μεταφέρουν στον ανήφορο για τα σπίτια […]

Το όνειρο με τον Ντορή

Το όνειρο με τον Ντορή

Λένε πως  ένα είναι το φεγγάρι και η πανσέληνος  για όλον τον κόσμο. Κάνουν λάθος !  Καθένας μας συνεπαρμένος  από το θέαμα και συναισθηματικά φορτισμένος την ώρα που τα βλέπει έχει την αίσθηση ότι είναι και τα δύο δικά του, του δικού του αποκλειστικού τόπου και κάνουν την εμφάνισή τους  από το ίδιο πάντα σημείο. Και όποιος […]

Ο Χρήστος

Ο Χρήστος

Η μάνα μου, όταν παντρεύτηκα, με ρώτησε για το σπίτι στην Αθήνα. Σαν άκουσε πως υπάρχει τόπος για …«κοτέτσι» , άστραψε το πρόσωπό της. « Γιατί ρωτάς ;» …τη ρώτησα ! « Θα σου βάλω κλώσα για τα παιδιά», είπε. «Δηλαδή ;», της είπα, απορημένος. « Θα μου πέσει κλώσα το Μάρτη. Και θα βάλω […]