32 ΣΑΠΟΥΝΙΑ

32 ΣΑΠΟΥΝΙΑ

Τριάντα δυο σαπούνια; Ναι τριάντα δυο. Και λοιπόν; Τι δηλαδή θέλω να πω; Τι θέλω να γράψω; Είναι μια γλυκόπικρη ή πικρόγλυκη ιστορία με πολλά απωθημένα. Ακούστε λοιπόν, διαβάστε….Κάθε φορά που πηγαίνω στο σούπερ Μάρκετ, δηλαδή σε ένα «Παντοπωλείο», που στην κυριολεξία «πωλεί τα πάντα», θυμάμαι το μικρό… «Παντοπωλείο» του Χαρίλου Λουκά στην Πλαταριά …Τι […]

Ο κ. ΚΟΚΚΙΝΗΣ

Από τα νιάτα του ο πατέρας μου ήταν γεωργός. Δεν είχε κτήματα. Απλά δούλευε με μερτικό, «μουσιακά» όπως λέγανε. Ο νοικοκύρης έβαζε το χωράφι και μισό σπόρο και ο πατέρας μου το άλλο μισό και το όργωμα, τη σπορά, το πότισμα, το θέρισμα. Δηλαδή ο ιδιοκτήτης έπαιρνε το μερτικό του, το μισό του γεννήματος στο […]

ΓΙΑ ΠΛΥΜΑ ΣΤΗ ΒΡΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΥΛΟ

ΓΙΑ ΠΛΥΜΑ ΣΤΗ ΒΡΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΥΛΟ

Μία και μοναδική η βρύση της Πλαταριάς. Νερό καλό, καθαρό, κρύο, δροσερό. Λίγο το καλοκαίρι δεν έφτανε ούτε για πιώμα. Κάθε βράδυ, και κυρίως την περίοδο Ιουλίου- Αυγούστου, οι γυναίκες περίμεναν ώρες ,με τη σειρά τους, να γεμίσουν μπότι (στάμνα) ή τη βαρέλα και φορτωμένες στη πλάτη να τα μεταφέρουν στον ανήφορο για τα σπίτια […]

Το όνειρο με τον Ντορή

Το όνειρο με τον Ντορή

Λένε πως  ένα είναι το φεγγάρι και η πανσέληνος  για όλον τον κόσμο. Κάνουν λάθος !  Καθένας μας συνεπαρμένος  από το θέαμα και συναισθηματικά φορτισμένος την ώρα που τα βλέπει έχει την αίσθηση ότι είναι και τα δύο δικά του, του δικού του αποκλειστικού τόπου και κάνουν την εμφάνισή τους  από το ίδιο πάντα σημείο. Και όποιος […]

Ντέφι

Ντέφι

Τα πρώτα μου μουσικά ακούσματα ,   τα πήρα από την φλογέρα του πατέρα μου και του Μπάρμπα Θανάση του αδελφού του. Τα πρώτα τραγούδια τα άκουσα από « τους μεγάλους» που τραγουδούσαν γύρω από το τζάκι τα Σαββατοκύριακα και στα πανηγύρια. Παρακολουθούσα τον πατέρα μου και τον Μπάρμπα μου καθώς παίζανε την φλογέρα. Ήταν   μία […]

Ο Χρήστος

Ο Χρήστος

Η μάνα μου, όταν παντρεύτηκα, με ρώτησε για το σπίτι στην Αθήνα. Σαν άκουσε πως υπάρχει τόπος για …«κοτέτσι» , άστραψε το πρόσωπό της. « Γιατί ρωτάς ;» …τη ρώτησα ! « Θα σου βάλω κλώσα για τα παιδιά», είπε. «Δηλαδή ;», της είπα, απορημένος. « Θα μου πέσει κλώσα το Μάρτη. Και θα βάλω […]

Αγριοκρέμμυδα

Αγριοκρέμμυδα

Κρεμμύδι άγριο το λέγαμε εμείς τα παιδιά στα Ελληνικά. Παρεξηγημένο φυτό, άχρηστο το χειμώνα και χρήσιμο το καλοκαίρι. Γιατί; Γιατί απλούστατα τα ξερά τους φύλλα τα τρώγανε τα ζώα μας, γίδια, πρόβατα, βόδια. Και κυρίως τα πρωινά που λόγω δροσιάς ήταν μαλακά. Θυμάμαι πως με εντυπωσίαζε το γεγονός της μεγάλης τους αντοχής στην ξηρασία. Όλο […]

Άλλα δύο γεγονότα της περιόδου 1940-44

Άλλα δύο γεγονότα της περιόδου 1940-44

Είναι αλήθεια ότι πολλά από τα κείμενά μου αναφέρονται στην Πλαταριά και σε προσωπικά μου βιώματα. Αρκετοί αναγνώστες μού το έχουν επισημάνει και με παροτρύνουν να γράψω και για άλλες περιοχές. Είναι λογικό, σωστό, το ερώτημα. Και ομολογώ ότι η παρατήρηση αυτή με έχει προβληματίσει. Πραγματικά θα ήθελα να ασχοληθώ , να γράψω για την […]

Πρωτοχρονιά στην Πλαταριά

Πρωτοχρονιά στην Πλαταριά

Η Πρωτοχρονιά ήταν πολύ σπουδαία , ξέχωρη και αγαπημένη γιορτή στο χωριό κατά τα παιδικά μου χρόνια. Γιόρταζε η εκκλησία του Αγίου Βασιλείου και συμμετείχαν όλοι οι συγχωριανοί σαν να είχαν « Βασίληδες στα σπίτια τους». Σε όλα τα σπίτια είχαν προετοιμασίες. Άλλες οι δουλειές των γυναικών και άλλες των ανδρών. Εμείς τα παιδιά βοηθούσαμε […]

Χριστουγεννιάτικο δέντρο από σκίνο

Χριστουγεννιάτικο δέντρο από σκίνο

Έφυγα από την Πλαταριά 18 χρονών μόλις τελείωσα το Γυμνάσιο Ηγουμενίτσας . Θυμάμαι έντονα τα Χριστούγεννα. Γιορτή μεγάλη. Γιόρταζα κιόλας. Είχαμε φτώχεια. Δώρα ; Τι ήταν αυτό; Ποιος να σου φέρει ; Οι γονείς δεν είχαν. Ίσα που τα φέρναμε βόλτα. Άντε να μας αγόραζαν καμία « φούσκα» ή να μας έδιναν λίγες δεκάρες για […]