ΨΑΡΕΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Η γιορτή του αγίου Νικολάου ήταν η επίσημη γιορτή του σπιτιού μας. Γιόρταζε ο Νίκος, το πρωτότοκο παιδί της πολυμελούς οικογένειάς μας. Και γινόταν το καλύτερο πανηγύρι. Από μέρες πριν άρχιζε η προετοιμασία «για το πανηγύρι του παιδιού». Οι εργασίες ήταν χωρισμένες σε γυναικείες και ανδρικές. Οι γυναίκες είχαν την καθαριότητα, το άσπρισμα με ασβέστη, […]

«Η ΣΤΑΧΟΜΑΖΩΧΤΡΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΑΡΙΑΣ»

Από τα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη το αγαπημένο μου είναι « Η σταχομαζώχτρα». Και έχω τους λόγους μου. Όταν το διάβασα για πρώτη φορά μαθητής της Α΄ τάξεως Γυμνασίου Ηγουμενίτσας συγκινήθηκα πάρα πολύ. Θυμήθηκα αμέσως την ιστορία της « Αντώνλιας» . Ακαριαία ταύτισα την σταχομαζώχτρα της Σκιάθου του Παπαδιαμάντη με την « Ιστορία της Αντώνλιας» […]

ΒΟΥΡΛΑ ΚΑΙ ΑΓΡΙΑΓΓΙΝΑΡΕΣ

Όχι δεν ήταν έτσι, όπως την κατάντησαν, η παραλία της Πλαταριάς. Από τη γέφυρα της « Στρούγκας» [ γέφυρα δίπλα στο περίπτερο] μέχρι τον Μύλο η αμμουδιά ήταν πεντακάθαρη. Χωρίς λάσπες, χωρίς σκουπίδια. Με φύκια υγιή. Και ο Μύλος με τις πηγές και την απέναντι άμμο μπροστά του ήταν μία όαση, μία σπάνια χλωρίδα και […]

32 ΣΑΠΟΥΝΙΑ

32 ΣΑΠΟΥΝΙΑ

Τριάντα δυο σαπούνια; Ναι τριάντα δυο. Και λοιπόν; Τι δηλαδή θέλω να πω; Τι θέλω να γράψω; Είναι μια γλυκόπικρη ή πικρόγλυκη ιστορία με πολλά απωθημένα. Ακούστε λοιπόν, διαβάστε….Κάθε φορά που πηγαίνω στο σούπερ Μάρκετ, δηλαδή σε ένα «Παντοπωλείο», που στην κυριολεξία «πωλεί τα πάντα», θυμάμαι το μικρό… «Παντοπωλείο» του Χαρίλου Λουκά στην Πλαταριά …Τι […]

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ

Αηδιασμένος από όσα συνέβησαν την 28η Οκτωβρίου 2011 και από όσα αναμένουμε ότι θα συμβούν εφέτος , αφού η οικονομική κατάσταση είναι χειρότερη, δεν πρόκειται να ανοίξω τηλεόραση ! Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα « γιορτάσω την επέτειο της Εθνικής Εορτής μας». Και δεν ξεχνώ ότι οι Ιταλοί « μπήκαν ή πιο σωστά πήγαν […]

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ

Πήγαινα δημοτικό ακόμη. Εκεί στη δεκαετία του 50. Είχε πεθάνει κάποιος στο χωριό. Τότε με το που χτύπαγε πένθιμα η καμπάνα αμέσως σταματούσαν όλοι τις δουλειές άντρες – γυναίκες και πήγαιναν στο σπίτι του νεκρού. Τον έντυναν άνδρες αν ήταν άντρας και γυναίκες αν ήταν γυναίκα. Και με τι ρούχα να τον ντύσουν. Είχαν; Και […]

ΑΜΑΝΕΤ ΧΡΗΣΤΟ

Την επιθυμία του πατέρα μου την εκτέλεσα. Ποια ήταν ; Απλή και ανθρώπινη. Θα σας τη διηγηθώ : Ήταν Δεκέμβρης του 1999. Είχε αρρωστήσει και τον πήγανε στο νοσοκομείο Φιλιατών. Είχε δύσπνοια. Κάτι δεν πήγαινε καλά. Έφυγα αμέσως από Αθήνα και πήγα κοντά του. Το πρώτο που με ρώτησε ήταν που είναι «το παιδί». Θέλω […]

Ο κ. ΚΟΚΚΙΝΗΣ

Από τα νιάτα του ο πατέρας μου ήταν γεωργός. Δεν είχε κτήματα. Απλά δούλευε με μερτικό, «μουσιακά» όπως λέγανε. Ο νοικοκύρης έβαζε το χωράφι και μισό σπόρο και ο πατέρας μου το άλλο μισό και το όργωμα, τη σπορά, το πότισμα, το θέρισμα. Δηλαδή ο ιδιοκτήτης έπαιρνε το μερτικό του, το μισό του γεννήματος στο […]

ΓΙΑ ΠΛΥΜΑ ΣΤΗ ΒΡΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΥΛΟ

ΓΙΑ ΠΛΥΜΑ ΣΤΗ ΒΡΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΥΛΟ

Μία και μοναδική η βρύση της Πλαταριάς. Νερό καλό, καθαρό, κρύο, δροσερό. Λίγο το καλοκαίρι δεν έφτανε ούτε για πιώμα. Κάθε βράδυ, και κυρίως την περίοδο Ιουλίου- Αυγούστου, οι γυναίκες περίμεναν ώρες ,με τη σειρά τους, να γεμίσουν μπότι (στάμνα) ή τη βαρέλα και φορτωμένες στη πλάτη να τα μεταφέρουν στον ανήφορο για τα σπίτια […]

Το όνειρο με τον Ντορή

Το όνειρο με τον Ντορή

Λένε πως  ένα είναι το φεγγάρι και η πανσέληνος  για όλον τον κόσμο. Κάνουν λάθος !  Καθένας μας συνεπαρμένος  από το θέαμα και συναισθηματικά φορτισμένος την ώρα που τα βλέπει έχει την αίσθηση ότι είναι και τα δύο δικά του, του δικού του αποκλειστικού τόπου και κάνουν την εμφάνισή τους  από το ίδιο πάντα σημείο. Και όποιος […]